Helaas van die parmaham en meloen en de rest is niks terecht gekomen. Stond gewoon niet op de menukaart van het restaurant waar we wel leker gegeten hebben. Het was een perfect terrasje.
We zijn bijtijds gaan ontbijten (buffet) want vandaag staat in het teken van klimmen. Toen we vertrokken was de lucht betrokken en zo is het de hele dag gebleven. Gelukkig niet warm, maar wel een hoge luchtvochtigheid. Na een "aanloop" van ongeveer 10 km door de buitenwijken van Alba en de eerste grote wijnboerderijen begon de klim (van 147 m naar 797m). George Walstock had ons hier ook al voor gewaarschuwd. Langs uitgestrekte wijngaarden (de Barolo), hazelnoot"gaarden" ging het gestaag omhoog, geen echte steile stukken maar uiteindelijk wel 50 km klimmen.
Tijdens de lunch (we passen ons aan het land aan en nemen daar goed de tijd voor) konden we naast de penne pomodoro ook nog genieten van de liederen die door het plaatselijke mannenkoor gezongen werden tijdens hun jaarlijkse lunch (gelukkig was er genoeg wijn bij, zodat het zingen steeds mooier werd).
We weten nu ook waarom zoveel Italianen goede motorcoureurs zijn. Met name op het laatste gedeeltre kwamen er heel wat (rakelings) langs. Het leek wel of zij een wedstrijd aan het doen waren. Helaas zijn we ook veel gedenkstenen van jonge mannen gepasseerd. De polite geeft dit ook aan met een bord met de tekst "encora una victime della strada" erop.
Spannend was of we het hotel Belmonte konden vinden in Montezemolo. Het lag wat achteraf, maar werden hartelijk ontvangen en de eigenaar hielp zelfs met de tassen naar boven te brengen. We moesten wel eerst het water wat laten lopen om het bezinksel eerst weg te laten lopen. Ook het doortrekken van het toilet vroeg extra uitleg van de eigenaar.Zeer verrassend was het uitstekende avondeten, met de plaatselijke specialiteit tartuffo nero. (zwarte truffel)
Al met al een dag die boven verwachting verlopen is, niet al te zwaar en een geschikte slaapplek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten