De zondag was een dag vol met nieuwe ervaringen. Na een vroeg ontbijt in Kandersteg moesten we de autotrein gebruiken. Een vreemde gewaarwording. Als een auto moesten we vanaf de laatste wagon over alle andere wagons helemaal naar voren rijden. Daar was een aparte wagon voor de fietsen en fietsers. Het ritje duurde maar kort, 15 min. In Gappenstein, aan de andere kant van de tunnel moesten behoorlijke afdaling maken richting het Rhonedal. Ook de temperatuur was meteen een stuk hoger. Aan weerszijden van het dal doemden behoorlijke Alpenreuzen op.
Valk voor Brig bereikten we de 1000 km van onze tocht. Als we omhoog keken, werd het toch wel spannend. Brig was het startpunt en in Reid rustten we uit voor de eerste steile deel van de beklimming van de Simplonpas. Af en toe vroegen we ons af of dit nu echt wel leuk was. Op gezette tijden rustten we en genoten van de omgeving. Het fietsen over een aantal bruggen was echt angstaanjangend. Ze overspanden grote, diepe kloven. We waren blij dat we 5 km voor de top een hotel hadden gereserveerd. Dat bereikten we behoorlijk vermoeid, maar wel voldaan. De top moest nu toch te halen zijn.
Maandag 1 augustus
Vroeg vertrokken voor het laatste deel. Gelukkig was het een vrije dag voor de Zwitsers en was er geen vrachtverkeer. Door heel wat tunnels gereden en bij de laatste was er zelfs een rijbaan afgesloten. De afstemming van de verkeerslichten vroeg wat inventiviteit van ons. We zijn er veilig doorheen gekomen. Met toch wel wat trots bereikten we de top.
Vlak nadat we de afdaling begonnen zagen we bij een oude kazerne een groep Alpenhoornblazers een feestje opluisteren (horen ging wat minder goed door het autoverkeer)
We zijn meerdere malen gestopt om te genieten van de omgeving, diepe ravijnen, vergezichten. Meteen aan de grens werd het wegdek een stuk minder in Italie. In Domodossola hadden we een prima hotel met een kamer met balcon. We troffen er nog trekkers ook uit Maastricht. Je hebt meteen een gezamenlijk verhaal. We hebben wel wat meer last van de warmte.
dinsdag 2 augustus
We zijn verder gefietst naar Borgosesia. Aan de rand van het Meer van Mergazzo, vlak bij het Lago Maggiore, kwamen we heel veel nederlanders tegen.
Het uitrusten was wel nodig evenals de echte lunch in Omegna. De warmte sloopt je. Twee beklimmingen brachten ons naar Pogno waar je een schitterend uitzicht hebt over het Meer van Orta.
In Borgosesia was niet al teveel te beleven, wel heerlijk gelati.
woensdag 3 augustus.
Deze dag stond in het teken van de rijstvelden. We hebben over lange rechte wegen gefietst door de rijstvelden. Mooi om te zien hoe de irrigatie verloopt en opvallend is hoeveel witte reigers er huizen.
We hebben een mooi hotel in Viverone, hotel Lido, en gaan zo meteen met de eigenaar een boottocht maken over het meer.
Het vinden van een internetcafe is nogal moeilijk vandaar geen dagelijks verslag.
Ine en Jules
Geen opmerkingen:
Een reactie posten