Hoe verschillend begin je zo'n dag, als je weet dat je maar 35 km. hoeft te fietsen. Dan boeit het karige ontbijt niet. Dan boeit het ook niet meer, dat ik inmiddels niet meer uitzie: overal losse vellen; een open been van het vallen; geprikt, gebeten en gestoken door allerlei ongedierte en een bos stro op mijn hoofd.
De dag begint feestelijk met een SMSje van Wies, om ons te feliciteren met onze trouwdag. 38 jaar! We hebben, ondanks de hitte, van vermoeidheid vermoedelijk, heel goed geslapen.
De route begint ook heel mooi: tussen de bomen van de Nutella; de druiven van de Vino; pruimen en appels. En niet te gek klimmend.
En de dorpjes liggen nog bovenop de heuvels, maar wij fietsen lekker door het dal van de Tanaro. Het beloofde verharde fietspad is niet verhard en wordt plotseling onderbroken door bijenkorven. Ondanks, dat we daar nog NIET door gestoken zijn, fietsen we toch maar even om. Wat verderop is het fietspad helemaal in de Tanaro verdwenen. En moeten we de laatste kilometers over een drukke weg fietsen, waar ik wel erg veel monumentjes voor (naar ik denk) slachtoffers van dit verkeer zie. Maar daardoor vermijden we wel een zigeunerkamp, waar je kennelijk heel hard door moet fietsen, wil je niet van je bagage beroofd worden.
Om 12 uur zijn we in Alba waar we eens lekker gaan relaxen en vanavond eens eindelijk parmaham met meloen en risotto willen eten! Op een pleintje, onder een boom, met een glaasje.....
Jules en Ine
Hoi Keender,
BeantwoordenVerwijderenAllereerst nog eens langs deze weg een hele grote proficiat, je weet wel waarvoor, ik heb dit nooit gehaald.
Ine je ziet er heel patent uit op de foto van gisteren, of is deze gefotoshopt?
En op dat drankje terug te komen, is dat sisi, witte wijn met suiker, of toch champagne? PROOST!